لطفا اصلاح طلب بمانيد

 

سید شهاب الدین طباطبایی:نوشتن از انتخابات، آن هم انتخاباتی با ا ين کيفيت که از هر نظر استثنايی است و مانند دولت برگزار کننده اش يک پديده، واقعا کار آسانی نيست.
و دشوارتر هم می شود وقتی که قرار گذاشته ايم برخلاف گفته های قبلی مان که فقط در انتخاباتی آزاد و عادلانه و رقابتی شرکت می کنيم در اين انتخابات که بنا به تشخيص و اعلام مکررمان فاقد شرايط لازم است شرکت کنيم.
حساب کنيد می خواهيم در چنين انتخاباتی شرکت کنيم، پرشور و نشاط اش هم بکنيم، مردم را هم دعوت کنيم به انتخاباتی که با معيارهای قبلی مان رقابتی و آزاد و عادلانه بودنش هم احراز نشده اما چون در بعضی حوزه ها، بعضی کانديداهايمان با بعضی شروط احراز صلاحيت شده اند فعال و سرحال و قبراق شرکت می کنيم. اسم اش را هم گذاشته ايم "حضور معترضانه " و رسم مان هم اين شده که از حضور معترضانه دفاع کنيم و برايش تبليغ.
و ما چون هنوز جوانيم و کم تجربه، معنای دقيق اين حضور معترضانه را درک نکرده ايم. بعضی هايمان فکر می کنند بايد به حضور خودمان معترض باشيم، بعضی ها می گويند بايد در حالی که حضور داريم اعتراض کنيم، بعضی ديگر هم اينطور فهميده اند که بايد در جاهايی که اعتراض داريم حاضر شويم و ....
به هرحال اما جوانيم و پرشور و نشاط و فرموده اند که بايد فعال و پرشور و پرانگيزه حاضر باشيم و البته اجازه داريم که اعتراض هم بکنيم.
حالا که راهی نداريم، و "حضور معترضانه" را از ميان گزينه های محدود شده به همين گزينه برگزيده ايم و چاره ای نداريم جز آنکه به روش پيشنهادی بزرگترهای اصلاحات تمکين کنيم و اطمينان، لااقل شايد بشود از ميان اين همه اجبار دست به انتخاب زد، از روش ترکيبی حضور اعتراضی، اعتراض اش را ما برعهده بگيريم و حضورش را بزرگترها، و البته به لطف نگاه تيزبين هيات های اجرايی و نظارت، کانديداهای جوان فرصتی هم برای حضور نيافته اند تا بتوان به شيوه ای ديگر انتخاب کرد. اين انتخاب ما هم کم از انتخابات پيش رو ندارد.
تازه شبيه تقسيم کارهای قبلی مان وقتی که مثلا دستی در قدرت داشتيم هم می شود، بزرگترها در قدرت حاضر بودند و جوانترها اعتراض ها را می شنيدند، دانشجوها سهم شان اعتراض و بعد تهديد و اخراج و ضرب و شتم بود و بزرگترها بر روی صندلی های قرمز و سبز حضور داشتند.
معتقدم اعتراض کردن سهم جوانان باشد، حداقل آبرو و اعتبارش در اين شرايط بيشتر است هرچند که چند برابر اين اعتبار و آبرو هزينه داشته باشد.
حالا که تقسيم کار کرديم می ماند يک قول و قرار آخر با کانديداهايی که احتمال دارد زبانم لال از تيغ شمارش مجريان و تاييد نهايی ناظران هم بگذرند و واردمجلس شوند. از همين الان رضايت تام و تمام خود را بازهم از سر ناچاری اعلام می کنيم که اگر برای تصويب اعتبارنامه هايتان توسط اکثريت قاطع از پيش تعيين شده مجلس هشتم گرفتاری و مشکلی به وجود آمد، هرگونه ارتباط با معترضين را به کلی انکار و تکذيب و از رفتار معترضانه ما انتقاد و اعلام برائت کنيد، اما فقط يادتان نرود که برای چه و چرا اين همه خفت و خواری کشيديم. لطفا درحدی که برايتان امکان دارد اصلاح طلب بمانيد.
از هرچه که برايمان مهم بود و گذشتيم مهم نيست، آبرو و اعتبارمان که خدشه دار شد اهميتی ندارد، غرور و حيثيت مان که به بازی گرفته شد را فعلا فراموش می کنيم، اما فقط لطفا اصلاح طلب بمانيد.
باور کنيد ديگر نخواهيم پذيرفت که شرايط ايجاب می کند سکوت کنيد يا دوباره با کلمات و عبارات متناقض استرتژی های عافيت طلبانه تان را به رخ مان بکشيد. تا اينجا هم که با شما آمده ايم برايمان سخت بود. لطفا اصلاح طلب بمانيد...